Ik ben Azmi. Beter bekend als Frits.
Trainer en adviseur op het gebied van spanning, agressie en onbegrepen gedrag in zorg, onderwijs en welzijn. Bewegingsagoog en toegepast psycholoog. Vanuit Utrecht werk ik door heel Nederland, met één missie: van Nederland Europees kampioen maken in het bestrijden van agressie. Niet met hardere handen, maar met zachtere ogen.
Twee agenten, één broodje pindakaas
Azmi is mijn Palestijnse naam. Het is een Arabische naam en betekent zoiets als volhardend, vastberaden. Of volgens de mensen die mij kennen: gewoon koppig. In 2001 vluchtten wij uit Palestina, op zoek naar een veilige haven. Van de 195 landen op aarde werd Nederland ons nieuwe thuis. Pas acht jaar later kregen we een verblijfsvergunning. Pas in 2025 werd ik officieel Nederlander. En sinds 2012 heet ik Frits, omdat een bewoner me zo noemde en onze samenwerking daarna soepeler liep.
Ik was een jaar of tien toen we bij de politie terechtkwamen. Een agent keek me aan en vroeg met gebaren: "Heb je honger?" Even later stond ik met een broodje pindakaas in mijn handen. Tot op de dag van vandaag is pindakaas mijn nummer één. Niet veel later kwam een andere agent binnen. Zelfde uniform, totaal andere energie. Dwingend, kortaf. "Ga daar staan."
Die twee blikken herkende ik. Ik had ze eerder gezien, alleen waren het daar soldaten. De ene blik gaf veiligheid, de andere onveiligheid. Als ik nu kijk naar hulpverleners, zorgverleners, docenten en collega's, zie ik nog steeds diezelfde twee blikken. De veilige blik: oordeelloos, zacht en accepterend. En de andere: berekend, controlerend en dwingend.
Wees de eerste agent. Wees degene met het broodje. Dat is waar de-escalerend werken in spanningsvolle situaties om draait. En dat is precies wat ik teams leer.
De eerste jaren in de zorg: bewegen als ingang, niet als doel.
Studie aan de hogeschool: wetenschap onder de praktijk.
Onderstroom in teams, vragen leren stellen.
Projectleiding en groepsdynamica in zorg- en welzijnsorganisaties.
Lesgeven, vakdidactiek en programma-ontwerp voor mbo-studenten.
Vandaag: de GRIP-methode en advies voor zorg, onderwijs en welzijn.
Een lichaam vergeet niet. Een groep die een moment echt beleeft, herhaalt het sneller.
- Bewegen: doen, niet alleen praten. Wat het lichaam leert, blijft zitten.
- Veiligheid: voor bewoners, collega's én jezelf. Geen heldenwerk.
- Speelsheid: lichtheid in zware momenten. Humor zonder amateurisme.
- Verbinding: contact vóór verandering. Aansluiten, dan bewegen.
Trainingen die blijven hangen
Geen verkooppraat, maar werk dat blijft hangen
"Azmi sluit aan, vraagt door en laat je zelf het inzicht ontdekken. Het team praatte er nog weken over."
"Eerlijk, scherp en met humor. Geen abstracte theorie maar concrete handvatten voor maandagochtend."
"Onze begeleiders staan steviger en weten beter wanneer ze moeten stoppen. Dat scheelt incidenten én ziekteverzuim."
Zin om kennis te maken?
30 minuten via beeldbellen. Eerlijk advies, ook als ik niet de juiste voor je ben.
